Przyłuszczyca – rodzaje, objawy i leczenie

Zdrowie

Przyłuszczyca jest to choroba dermatologiczna. Jednak do tej pory nie wykryto czynnika, który mógłby ją powodować. Z danych statystycznych wynika, że na tą chorobę zapadają częściej mężczyźni niż kobiety. Co ciekawe, nie możemy porównywać przyłuszczycy z łuszczycą, ponieważ są to dwa różne schorzenia. Przyłuszczyca została w ten sposób nazwana, gdyż tak jak w łuszczycy, charakterystycznym objawem jest łuszczenie się skóry. Istnieją trzy główne rodzaje tej choroby. Występujące między nimi różnice dotyczą przede wszystkim wyglądu zmian skórnych, okresu trwania choroby, a także lokalizacji na skórze.

Przyłuszczyca plackowata

W przypadku tego rodzaju przyłuszczycy można wymienić przyłuszczycę plackowatą drobnoogniskową oraz wielkoogniskową. Ta pierwsza, inaczej nazywana chorobą Brocqa, charakteryzuje się powstawaniem jak sama nazwa wskazuje drobnych oraz jednolitych ognisk rumieniowo – złuszczających. Ich zabarwienie jest niezróżnicowane. Ten typ występuje przeważnie u osób dorosłych. Natomiast do objawów przyłuszczycy plackowatej wielkoogniskowej można zaliczyć pojawianie się plackowatych ognisk rumieniowo – złuszczających, które osiągają wielkość powyżej 5 centymetrów. Występują w różnych odcieniach. Przyłuszczyca zazwyczaj zmiany te nie powodują dyskomfortu, lecz w niektórych przypadkach mogą być przyczyną świądu skóry. Drugi rodzaj dotyka przede wszystkim mężczyzn.

Przyłuszczyca ostra

Inne określenie to choroba Muchy – Habermanna. Jest to ostra choroba skóry. W trakcie jej trwania dochodzi do nagłego pojawienia się różnopostaciowych zmian. Na początku choroby są one plamiste lub grudkowe, czerwone, lecz z czasem przekształcają się w pęcherzykowe zmiany, a także nadżerki. Następnie pokrywają się one strupami. Typ ten najczęściej jest zlokalizowany na tułowiu oraz kończynach. Warto tutaj wspomnieć, że kiedy choroba się rozpoczyna, pojawiają się dolegliwości takie jak pogorszenie samopoczucia, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych czy uczucie rozbicia. Dlatego też choroba ta jest mylona z ospą wietrzną. Przyłuszczyca ostra może powodować dyskomfort w postaci uciążliwego świądu skóry. Ten rodzaj przyłuszczycy może przejść w postać przewlekłą. Istnieje prawdopodobieństwo, że w powstawaniu zmian skórnych bierze udział czynnik infekcyjny, np. wirus EBV lub paciorkowce. Lecz jak na razie są to jedynie przypuszczenia. W przypadku przyłuszczycy ostrej również częściej chorują mężczyźni. Pozytywną informacją na temat choroby Muchy – Habermanna jest to, że często mija samodzielnie. Zmiany goją się w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia choroby. Istnieje ryzyko pozostania blizn po zmianach, jednak są one niewielkie.

Przyłuszczyca przewlekła

Przyłuszczyca przewlekła liszajowata to choroba, podczas której na skórze powstają drobne grudki. Następnie ulegają one spłaszczaniu i złuszczaniu. Na powierzchni tych zmian pojawia się brązowa łuska. Ten typ przyłuszczycy jest zlokalizowany głównie na tułowiu. W przypadku przyłuszczycy przewlekłej zazwyczaj nie obserwuje się świądu skóry. Co więcej, wygojone zmiany nie pozostawiają blizn. Na tą chorobę zapadają najczęściej młodzi mężczyźni. Może ona trwać kilka lat.

Metody leczenia przyłuszczyc

Jak już wcześniej było wspomniane, przyłuszczyce często znikają same, nie wymagając konkretnego leczenia. Warto tutaj dodać, że światło słoneczne odgrywa istotną rolę w leczeniu przyłuszczyc, dlatego też obserwuje się znaczną poprawę kondycji skóry właśnie latem, kiedy promieniowania słonecznego jest pod dostatkiem. Jednak jak to bywa w przypadku każdej poważniejszej choroby, powinniśmy udać się do lekarza. Ważne jest, aby zmiany skórne były obserwowane przez dermatologa, ponieważ jest ryzyko, że przekształcą się one w chłoniaka – ziarniniaka grzybiastego. Co więcej, jeżeli wystąpią objawy takie jak naciekanie czy nagłe pojawienie się świądu, powinniśmy to niezwłocznie zgłosić dla dermatologa. Każda tego typu zmiana musi być poddana weryfikacji histopatologicznej, która polega na pobraniu wycinka i obejrzeniu go pod mikroskopem.

Istnieje kilka sposobów leczenia przyłuszczyc. Należą do nich m.in. stosowanie emolientów,  glikokortykosteroidów, leków przeciwhistaminowych czy leków immunosupresyjnych. W zwalczaniu przyłuszczyc używane są także preparaty posiadające w swoim składzie inhibitory kalcyneuryny, do stosowania miejscowego. Jedną z metod w leczeniu tych schorzeń jest antybiotykoterapia doustna. Najczęściej zaleca się zażywanie tetracykliny, doksycykliny lub erytromycyny przez okres 3 – 4 tygodni. Stosuje się również światłolecznictwo, czyli używanie promieniowania UVA, UVB, a także promieniowania słonecznego. Istotne jest jednak, aby nie stosować tej metody zbyt długo.

 

Leave a Reply